«Παναγιά της Τήνου» Vs «Ναϊάς»: Η μεγαλύτερη κόντρα πλοίων στην Ελλάδα

Δικαίως χαρακτηρίστηκε ως «η κόντρα του αιώνα».
«Παναγιά της Τήνου» Vs «Ναϊάς»: Η μεγαλύτερη κόντρα πλοίων στην Ελλάδα

Της Γεωργίας Τζαγκαράκη

Λίγο μετά την μεταπολίτευση, ο τουρισμός στην Ελλάδα αυξήθηκε ραγδαία και έτσι η ακτοπλοΐα περνούσε την καλύτερη της εποχή. Το φθηνό αντίτιμο εισιτηρίου αλλά και το γεγονός  πως τα περισσότερα νησιά δεν είχαν αεροδρόμιο, συνέβαλλε στο να δημιουργηθούν όλο και περισσότερες ακτοπλοϊκές εταιρείες που εξυπηρετούσαν τους επιβάτες στα ταξίδια τους.

Σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει αυτή τη στιγμή, υπολογίζεται πως στο λιμάνι του Πειραιά την δεκαετία του 1980 υπήρχαν περίπου 35 διαφορετικές ακτοπλοϊκές εταιρίες, οπού η κάθε μία είχε περίπου δύο με τρία καράβια.

Φυσικά εκτός από τα μεγάλα νησιά, εκείνη την περίοδο τα πλοία άρχισαν να εξυπηρετούν δρομολόγια σε μικρότερα νησιά των Κυκλάδων, γεγονός που συνετέλεσε στην ραγδαία τουριστική τους ανάπτυξη.

Η μεγαλύτερη, ωστόσο, διαφορά της τότε ακτοπλοϊκής αγοράς σε σχέση με την σημερινή, είναι πως ο κόσμος ανέβαινε ελεύθερα στο πλοίο και έκοβε εισιτήριο μετά την είσοδο του. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα κάθε πλοίο να θέλει να φτάνει πρώτο στο εκάστοτε λιμάνι, ώστε να προσελκύει περισσότερους επιβάτες.

Και εφόσον το αντίτιμο ήταν ίδιο για την κάθε εταιρία και η ώρα που έφευγαν τα ανταγωνιστικά καράβια είχαν ελάχιστα λεπτά διαφορά, ξεκίνησαν στο Αιγαίο οι κόντρες. Πράγμα που αυτή τη στιγμή μπορεί να μας φαίνεται αδιανόητο, τότε ήταν μια συνθήκη που όλοι γνώριζαν και έκαναν τα στραβά μάτια, εφόσον δεν υπήρχαν υλικές ζημιές και τραυματισμοί.

«Παναγιά της Τήνου» Vs «Ναϊάς»: Η μεγαλύτερη κόντρα πλοίων στην Ελλάδα

Η μεγαλύτερη κόντρα μεταξύ πλοίων συνέβη τον Αύγουστο του 1992 και ήταν μεταξύ του «Παναγία της Τήνου» με πλοίαρχο τον Σιδέρη Μαμίδη και του «Ναϊάς» με πλοίαρχο τον Αργύρη Σαρρή. Ενώ το «Ναϊάς» προπορευόταν του «Παναγία της Τήνου» μόλις 1,4 ναυτικά μίλια της Σύρου όπου θα έδενε, ο πλοίαρχος Σιδέρης Μαμίδης θέλησε να κάνει τη μεγάλη ανατροπή και χώθηκε στη δεξιά πλευρά του «Ναϊάς» μόλις λίγα μέτρα μακριά από τα βράχια.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Μαμίδη η κίνηση του ήταν πλήρως ελεγχόμενη και υπολογισμένη ενώ όλο το πλήρωμα ήταν σε εγρήγορση καθώς μια παρακινδυνευμένη κίνηση σαν αυτή χρειαζόταν χειρουργική ακρίβεια.

Στη συνέχεια ο καπετάνιος ζήτησε από τον πρώτο μηχανικό να ανοίξει τις ταχύτητες των μηχανών και τότε το πλοίο του κατάφερε να «πιάσει» την πρύμνη του «Ναϊάς». Τη στιγμή που έφτασε η πλώρη του πλοίου του στη πρύμνη του «Ναϊάς» έκανε παρακινδυνευμένα δεξιά και πέρασε περίπου 5 μέτρα από δίπλα του.

Φυσικά δεν χρειάζεται κανείς να έχει ιδιαίτερες γνώσεις για να αντιληφθεί την επικινδυνότητα του συγκεκριμένου εγχειρήματος, ωστόσο τίποτα ακόμα δεν είχε τελειώσει. Κατά τη διάρκεια της προπέλασης και ενώ τα καράβια ήταν δίπλα δίπλα, η σύγκρουση φαινόταν αναπόφευκτη. Τότε ο καπετάνιος του φώναξε στον Μαμίδη να κόψει ταχύτητα καθώς δεν υπήρχε καθόλου χώρος.

Η απάντηση του καπετάνιου ήταν η εξής: «Αν με κλείσεις τώρα θα πάνε και τα δυο βαπόρια για φούντο. Το καλύτερο που έχεις να κάνεις, είναι να ανοίξεις αριστερά».

Για το καλό όλων ο καπετάνιος του «Ναϊάς» υποχώρησε και έτσι σε αυτή τη κόντρα νικητής στέφθηκε ο αποφασισμένος Σιδέρης Μαμίδης που όπως φάνηκε δεν είχε αφήσει τίποτα στη μοίρα του.

Αυτό το παιχνίδι που ήταν σαφώς παράτολμο εκείνη την περίοδο φάνταζε ως ένας άγραφος νόμος που κανείς δεν είχε σκοπό να σταματήσει. Εκτός από τα συμφέροντα των ιδιοκτητών εξυπηρετούσε και αυτό των ναυτικών. Να είναι οι καλύτεροι του λιμανιού και το καράβι τους να φτάνει πάντα πρώτο…

What's Next